تبليغاتX
زنجره شعر - رباعی ایینی
 
زنجره شعر
 
 
 
در وسوسه ی مقام تپ تپ زده اند                 با هم ته کوچه ی هوس گپ زده اند

با آنکه شنیده اند این حق علست                  خود راچه به کوچه ی علی چپ زده اند


بین من و تو فراق خواهد افتاد                      در خرقه ی عشق چاق خواهد افتاد

وقتی سر عباس  ترک  بردارد                            شق القمر  اتفاف  خواهد  افتاد


ما آینه ایم صیقلی میگردیم                           آیینه ی عشق ازلی می گردیم

فردا که همه چراغ ها خاموشند                     مادست به دامن علی می گردیم


خورشید به یک بهانه مامور شدست             چشمان حسود آسمان کور شدست

دستان محمد است در دست علی               این بار دگر نور علی نور شدست


ان لحظه اگر چه روز مثل شب بود                   جان همه ی ستاره ها بر لب بود

بعد از تو تمام کوفیان فهمیدند                         دفتر چه ی خاطرات تو زینب بود


 |+| نوشته شده در  87/01/29ساعت 12:0  توسط سید مهدی موسوی نیا  | 
 
  بالا